Εκτύπωση

Kαρκίνος μαστού κατά την εγκυμοσύνη, ΕΣΟ 2014

Δρ. Ελένη Γαλάνη, Παθολόγος Ογκολόγος, Metropolitan Hospital 
 
 
Παρουσίαση περίπτωσης αντιμετώπισης καρκίνου του μαστού κατα τη διάρκεια κύησης.
 
Ο καρκίνος του μαστού είναι μια από τις συχνότερες κακοήθειες που διαγιγνώσκονται κατά την εγκυμοσύνη. Η επιλογή της θεραπείας λαμβάνει υπόψη το στ'αδιο της νόσου, την εβδομάδα κύησης και την επιθυμία της ασθενούς.
Στο 2ο Πανελλήνιο Ογκολογικό Συνέδρειο τον Απρίλιο του 2014 στη Θεσσαλλονίκη, ανακοινώσαμε περίπτωση ασθενούς στην οποία χορηγήσμε χημειοθεραπεία για καρκίνο του μαστού κατά το δεύτερο τρίμηνο κύησης.
Πρόκειται για ασθενή 33 ετών, μητέρα ενός τέκνου προ διετίας, χωρίς ιστορικό λήψης ορμονών και με ελεύθερο κληρονομικό ιστορικό για καρκίνο μαστού και ωοθηκών, η οποία τη 18η  εβδομάδα της κύησης διαγιγνώσκεται με πορογένες διηθητικό αδενοκαρκίνωμα μαστού μη ειδικού τύπου, Grade II, ER (-), PR ( 5%), cerb2 (-), και αυξημένο δείκτη CA125 ορού. Η σταδιοποίηση απέβη αρνητική για δευτεροπαθείς εντοπίσεις. Τη 19η εβδομάδα κυήσης υποβλήθηκε σε ριζική τροποποιημένη μαστεκτομή και λεμφαδενικό καθαρισμό. Τρείς εβδομάδες αργότερα, ξεκίνησε συμπληρωματική χημειοθεραπεία ( αρχικά με τέσσερα σχήματα Epirubicin 75mg/m2 και Cyclophosphamide 600mg/m2 ανά τρείς εβδομάδες ) ως την 30η εβδομάδα κυήσης, με πολύ καλή ανοχή. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, το έμβρυο ανπτυσσόνταν φυσιολογικά. Τη 35η εβδομάδα κύησης διενεργήθηκε καισαρική τομή. Γεννήθηκε θήλυ νεογνό με βάρος γέννησης > 2kgr, χωρίς παθολογικά προβλήματα. Μια εβδομάδα μετά το τοκετό, η ασθενής συνέχισε τη συμπληρωματική χημειοθεραπεία ( Docetaxel 75 mg/m2 ανά τρείς εβδομάδες) χωρίς σημαντική τοξικότητα. Ακολούθησε ακτινοθεραπεία και ορμονοθεραπεία.
Σήμερα, επτά χρόνια μετά, η ασθενής παραμένει ελεύθερη νόσου και το παιδί εξακολούθει να αναπτύσσεται χωρίς παθολογικά σωματικά, ψυχικά και νοητικά προβλήματα.
Συμπέρασμα: Η διάγνωση του καρκίνου του μαστού κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν απαίτει απαραίτητα τη διακοπή της κύησης. Τόσο η σταδιοποίηση της νόσου, η χειρουργική εξαίρεση του όγκου, όσο και η χορήγηση χημειοθεραπείας μετά το 1ο  τρίμηνο της εγκυμοσύνης είναι εφικτή και σε αποδεκτά πλαίσια ασφάλειας για τη μητέρα και το έμβρυο.